Een goed gesprek in de Parelvissers

Nederland in Dialoog en dan Leiden in Dialoog in het bijzonder. Al een aantal jaar, altijd in november, zijn er plekken, in huiskamers, in bedrijven, bij instellingen en scholen waar je aan kan schuiven voor deelname aan een dialooggesprek. Een goed gesprek in vier rondes, eerst een voorstelrondje, dan een verhaal delen, het gaat verder over dromen en tot slot, wat ga je doen om de droom te verwezenlijken? Altijd volgens een vast thema. Ook in de Parelvissers.

 Niet alleen in Leiden vinden dan dit soort gesprekken plaats, door het hele land vind je dialoogtafels op de gekste plaatsen. Ruim 20.000 gesprekken in de dialoog tiendaagse.
 
Je kan hier in Leiden dankzij de tomeloze inzet van de initiatiefnemers al eerder in het jaar gespreksleider worden, een avond introductie volstaat, dan organiseer je een of meer tafels als het eenmaal november is. Nodig een aantal mensen uit waarvan je verwacht dat ze iets te vertellen hebben, zorg voor een drankje en een hapje en laat het wonder van een goed gesprek zich voltrekken.
 
Ik weet niet hoe het met jullie is maar ik kom uit een wereld waar tijd, regeltjes en geld een te grote rol spelen. Welzijn en zorg holt zo'n beetje langs iedereen, vluchtige contacten, de persoon staat lang niet altijd centraal. Aan geld lijkt altijd gebrek. Datzelfde vind ik terug in het onderwijs met zo mogelijk nog minder aandacht voor de individu.
 
Welzijn, zorg, onderwijs het leek me wel een goede combinatie aan de tafel. Zeker het thema van dit jaar in aanmerking genomen "leiden en volgen". Leven leiden, opleidingen volgen. Genoeg om over te praten.
 
En dan zit je daar, met zijn achten. Allemaal dames, leeftijdsverschil enorm. De jongste in de 30 de oudste 103. Het voorstellen is altijd even een beetje ongemakkelijk, wie ben je eigenlijk en wat wil je daarover aan een ander vertellen. Maar al snel komt het gesprek op gang.
 
Door het enorme leeftijdsverschil liep het gesprek van de eerste wereldoorlog naar het vrouwenstemrecht, het volgen van de politiek. De ontwikkeling van vrouwen. Het volgen van de moedermavo. Het voortouw nemen in je relatie als vrouw zijnde. Onderwijs kwam aan bod. Wat zijn we toch met de jeugd aan het doen. Geef mensen de persoonlijke ruimte en aandacht terug. En dat was lang niet alles, bijzondere kijkjes in de levens van de tafelgenoten.
 
Ruim 2 uur lang werd er gesproken en zowel bij het punt waar droom je van als bij het, wat ga je doen om je droom te verwezenlijken kwam, een ECHT goed gesprek hebben, (misschien) kan dit vaker?
 
Op zich ben ik nog wel een van de gelukkigen die af en toe ruimte heeft voor een goed gesprek. Dat brengt mijn werk met zich mee. Heel stimulerend, kweekt begrip en het brengt je dichter bij elkaar. Maar dat vind ik niet te vergelijken met de energie die vrijkomt aan de dialoogtafel.
 
Die energie wordt meegenomen, uitgedragen, doorgegeven. Er ontstaan plannen, er volgen acties. Niet alleen zie ik iedere keer weer wat een goed gevoel het bij de deelnemers geeft, juist maatschappelijk gezien is het een prachtmethode om beweging te bewerkstelligen. En dat door zoiets kosteloos als een goed gesprek.
 
Fransje